Djarfur van Claudia

Deze rubriek heeft vanaf 2006 bestaan en is in augustus 2014 tot een eind gekomen.
Alle oude berichten zijn natuurlijk nog wel terug te lezen.
Fáfnir
Forumverslaafde
Berichten: 3024
Lid geworden op: 06 feb 2011, 09:56
Locatie: Koedijk
Contacteer:

Berichtdoor Fáfnir » 30 dec 2012, 22:54

Als nieuw paard van de week kies ik Djarfur van Claudia want ik ben wel heel benieuwd naar het hele verhaal van deze leuke kerel.


Dus Claudia: brand los *o*

Anne S
Forumverslaafde
Berichten: 3267
Lid geworden op: 07 feb 2011, 11:17

Berichtdoor Anne S » 30 dec 2012, 23:24

Jaaaa da's een bijzonder verhaal.... met nog een open einde ;) En veel fotoos graag!

vilheide
Forumverslaafde
Berichten: 1120
Lid geworden op: 06 feb 2011, 11:57
Locatie: Rhenen

Berichtdoor vilheide » 30 dec 2012, 23:24

Ben daar ook wel nieuwsgierig naar dus Claudia kom maar op.

the_icelander
Forumverslaafde
Berichten: 1338
Lid geworden op: 24 mar 2011, 20:49
Locatie: Heerenveen
Contacteer:

Berichtdoor the_icelander » 31 dec 2012, 00:00

Whaaa!!! Djarfurke is Paard van de week!! Dankje Patries!!

Voor het verhaal van Djarfur heb ik écht wat tijd nodig hoor! Haha! Op dit moment ga ik jullie alvast verblijden met wat beeldmateriaal! :P

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

the_icelander
Forumverslaafde
Berichten: 1338
Lid geworden op: 24 mar 2011, 20:49
Locatie: Heerenveen
Contacteer:

Berichtdoor the_icelander » 31 dec 2012, 00:53

Ik ga proberen om alvast een begin te maken:

Het begon allemaal dik anderhalf jaar terug.. Een advertentie op Marktplaats waar ik mijn ogen maar niet vanaf kon houden. Een hele stoere foto van een prachtig zwart droompaard, manen tot op zijn neus en lang tot over zijn schouders. Een imposant ding... Maar waarom stond die advertentie al zo lang onveranderd op internet?? Ik kon er niet bij... Het was niet zo dat ik opzoek was naar een paard hoor, want 2 is voor mij meer dan genoeg. Ik heb uiteindelijk toch de stoute schoenen aangetrokken en ben gaan mailen met de eigenaren. Daarna ben ik bij ze gaan kijken. Ze hadden een kleine kudde IJslanders staan, zo'n stuk of 8 dieren. De mevrouw is hertrouwd, en haar echtgenoot heeft een Akkerbouwbedrijf. Hij heeft niks met de paarden die uit het vorige huwelijk van zijn vrouw komen. Ik denk dat de paarden hun een beetje boven het hoofd groeiden...

Djarfur was hengst, en er was nog een hengst... Een aantal merries, dus de kudde werd ieder jaar groter. Djarfur is in 2011 geruind. Met zijn collega-Hengst. Gelukkig maar. In de eerste instantie had ik me in mijn hoofd gehaald om eventueel Vaskur, een van mijn andere paardjes, een soort van "in te ruilen" voor Djarfur. Omdat Djarfur echt helemaal niks gewend was, en toen al 11 jaar was, heb ik dat plan snel van de baan geveegd.

De beste mensen wilden graag af van alle paarden, en daarom zijn we het volgende overeen gekomen:

Ik train een voor een alle paardjes die te trainen zijn, in ruil voor een paard naar keuze... Klinkt goed toch?

Zo gezegd zo gedaan. Een week later met de trailer terug gegaan en Djarfur gehaald. Omdat hij de oudste was en altijd met zijn collega-ex-hengst in de clinch lag, mocht hij als eerst mee.
Om hem op de trailer te krijgen, dat was de eerste toer. WAT EEN PAARD!!! Als hij zich groot maakt, voel je je echt even heel klein worden hoor... Pfoe... Uiteindelijk hebben we hem op de trailer gekregen, bij thuiskomst stond hij met zijn bips onder de achterste stang, en heeft hij het een en ander aan de trailer gesloopt... Maar goed, het paard was heel thuis, en de treiler kon wel weer gemaakt worden.

Djarfur moest alles nog leren. Hij kon niet aan een touw lopen, een halster was hij amper gewend. Daarnaast was hij ook geen aanraking gewend, dus we zijn eerst op de poetsplaats gaan staan, (heeft me 2 halster touwen gekost) en zijn gaan borstelen.. Zo probeerde ik een beetje vriendjes met hem te worden. Het kost heel veel tijd en geduld om een beetje bij hem door te dringen, en zijn vertrouwen te krijgen. Vanaf dat moment wist ik al dat Djarfur niet zomaar een paard was.

Ik heb in mijn IJslander loopbaan al heel wat paarden getraind, ook tijdens mijn jaar in IJsland. Echter, ik heb nog nooit een paard als Djarfur meegemaakt. (In IJsland zou hij allang in de paardenworst zijn beland, dat weet ik zeker)

Djarfur is natuurlijk al wat ouder, en altijd hengst geweest. Misschien is dat wel de reden, dat hij denkt: Hallo! Ik ben al 12, en waarom probeer je mij nu nog wat bij te brengen?

Op dit moment kan ik zeggen dat Djarfur zadelmak is, maar je weet nooit wanneer hij ontploft.. Hij kan zo vreselijk bokken, dat het erg lastig is om te blijven zitten. Daarom ben ik nog op zoek naar iemand die daar niks om geeft en misschien eens op Djarfur wil stappen? ;) Gekheid..

Even terug de verhaallijn... Afgelopen zomer zag ik het compleet niet meer zitten met Djarfur. De paarden hadden constant wat. Vinur kreupel, Vaskur kreupel, Vinur weer kreupel, Vinur een trap voor zijn kanis gehad... Ik werd er echt helemaal gek van. en Djarfur?? Die kon je met geen mogelijkheid uit het weiland krijgen... Die bleef weglopen, en daarom kon ik ook niet met hem aan de slag. Even voor de beeldvorming: Mijn paarden + 1 groninger merrie staan op ongeveer 3 HA weiland. We hebben geen fuik of schuilstal o.i.d. waarin ik makkelijk een paard kan vangen, dus dan kan je lopen tot je een ons weegt. Helpt niks.

Ik heb een mail gestuurd naar de eigenaren en verteld dat ik er een beetje klaar mee was... Ik wilde Djarfur terugbrengen. Rust in de tent, klaar. Helaas (op dat moment) was dat allemaal niet zomaar mogelijk, omdat Djarfur dan de hele boel zou afbreken met zijn collega-ex-hengst. Of we hem dan niet naar een trainer zouden brengen die hem de baas kon? Hmm... Ik was op dat moment van mening dat Djarfur nog niet ver genoeg was om getraind te worden en "even" binnen een maandje doorgereden. Maar eigelijk maakte het mij niks uit, want ik wilde van hem af. Uiteindelijk was het kostenplaatje ook weer iets wat de eigenaren tegenstond. (snap ik als je het liefst al de paarden verkoopt) Na wat over en weer mailen en me nog wat inlezen en oppeppende woorden van vele lieve Facebook vriendinnetjes :D ben ik het toch maar weer gaan proberen. Djarfur moest dan maar op stal, anders kon ik hem immers nooit te pakken krijgen. (en de andere paarden bleven gespaard)

Djarfur bleef naar mijn mening erg mager. Hij had geen wormen o.i.d. maar ik kreeg er geen kilo's bij, terwijl hij op het land in het volle gras stond. Toen hij op stal kwam heb ik hem kwa voer maar een flinke boost gegeven, hij stond op een gegeven moment op 4 Kg. per dag. Daarna zag je eindelijk zijn buikje komen, en zijn ribben verdwijnen.. Arme poown..

Vanaf dat moment ben ik ook veel meer met hem aan de slag gegaan, veel grondwerk, langzaam kwamen we wat naar elkaar toe. Ik ben op een gegeven moment weer op hem gestapt. Eerst aan de longe, wat hij erg braaf deed. Daarna los, ook erg braaf.......... Maximaal 5 minuten, want dan gaat mijnheer nadenken en gaat hij volledig uit zijn dak...Zo heb ik al verschillende keren de bodem van onze binnenbak van heel dichtbij gezien... Een vriendinnetje van mij die over het algemeen een echte waaghals is, is er op een gegeven moment opgestapt. Dat ging eerst heel erg goed! (ergens frustreerde mij dit best wel een beetje...) Totdat ook zij op een gegeven moment moest gaan zandhappen... Helaas... Mijn vriendinnetje is zelfstandig kok en kan het dus niet maken om met een gebroken ledemaat op haar werk aan te komen... Ze had de schrik er dus ook wel wat van te pakken..

Ik ben eerst maar weer gaan grondwerken. Om er zeker van te zijn dat Djarfur lichamelijk niks mankeert, heb ik hem helemaal laten doorlichten bij de kliniek. ook bloedtesten, alles, volledige APK. Vlag en wimpel geslaagd. Ergens hoop je dat er iets uit komt, zodat er een reden voor zijn gedrag is.


Ik ga nu eerst maar eens slapen,

WORDT VERVOLGD! :D

Ollie
Draver
Berichten: 242
Lid geworden op: 04 dec 2011, 08:30
Locatie: De Wilgen (Friesland)

Berichtdoor Ollie » 31 dec 2012, 07:26

Tsja, ik volg t hele Djarfur gebeuren ook via facebook natuurlijk, maar... Wat n paard, Claudia!!! En wat n doorzettingsvermogen heb jij!!! Respect hoor. Hij straalt t ook wel al op de foto's uit vind ik, hahaha, wat n ego. "Wat n ontzettende mooie sterke kerel ben ik, ik kan jullie allemaal aan!!!!" Lijkt hij op iedere foto te zeggen. Kom maar op met je verhalen en foto's van Djarfur, en echt, ik hoop zo dat t allemaal goed gaat aflopen met jou en Djarfur, maar denk wel om jezelf, doe voorzichtig!!! En in t nieuwe jaar maar eens afspreken voor n gezellig ritje?

Mána
Forumverslaafde
Berichten: 1517
Lid geworden op: 06 feb 2011, 15:49

Berichtdoor Mána » 31 dec 2012, 08:05

*o* Gefeliciteerd! *o*
Op naar deel 2 van het verhaal :)

kvika
Forumverslaafde
Berichten: 3458
Lid geworden op: 06 feb 2011, 16:24
Locatie: bij de koeien en paarden

Berichtdoor kvika » 31 dec 2012, 08:12

Gefeliciteerd, eigenlijk moet jij mens van de week zijn. ;-)

Tháttur
Forumverslaafde
Berichten: 1349
Lid geworden op: 06 feb 2011, 18:29

Berichtdoor Tháttur » 31 dec 2012, 09:18

Gefeliciteerd *o* *o*
Prachtig paard.


Wat een verhaal en ben al erg nieuwschierig naar de rest!

elly
Telganger
Berichten: 914
Lid geworden op: 06 feb 2011, 18:01

Berichtdoor elly » 31 dec 2012, 09:26

Wat een verhaal en wat een paard en dan ga je ook nog de rest van de kudde voor deze mensen inrijden????? Tjee dat is een meer jaren plan. Succes en blijf schrijven, ik ben erg benieuwd naar het verloop

Fáfnir
Forumverslaafde
Berichten: 3024
Lid geworden op: 06 feb 2011, 09:56
Locatie: Koedijk
Contacteer:

Berichtdoor Fáfnir » 31 dec 2012, 09:40

jaaaaaa op naar deel 2!

Ik ben ook bij deze mensen geweest voor een merrie afgelopen zomer, uiteindelijk niet gedaan, maar jeetje wat is Djarfur goed terechtgekomen. En dat je eerst evt Vaskur in zou willen ruilen :=

the_icelander
Forumverslaafde
Berichten: 1338
Lid geworden op: 24 mar 2011, 20:49
Locatie: Heerenveen
Contacteer:

Berichtdoor the_icelander » 31 dec 2012, 09:42

Dankjullie wel! :D

Goed, ik bleef met dat paard in mijn maag zitten.. In een paard wat niet van jezelf is, kun je immers ook niet investeren... Ik kwam niet verder met Djarfur, en heb weer bij de eigenaren aan de bel getrokken. Uiteindelijk was er voor mij een keus: Of ik zet Djarfur in de trailer, en breng hem gewoon terug, Of...... Ik neem hem over en ga met hem door... Maar ja, gezien de hele toestand met al die kreupele paarden afgelopen zomer... Is dat dan wel zo'n goed idee? Gevoel... verstand.... hart.... Het touwtrekken en heen en weer mailen met de eigenaren duurde ongeveer een week. Onderhandelen, meer, minder, meer, minder... Goed. Djarfur stond ondertussen in een aparte wei, lekker buiten.

Djarfur was van mij!

Moest ik nou blij zijn? Een onhandelbaar paard erbij... Joepie.... Maar ik was wel erg blij dat hij niet ergens anders terecht is gekomen, een uitgesproken karakter zoals Djarfur blijft vast niet lang op 1 plek.

Hij was van mij... Oke.. Ik begon al met plannen maken... Welke trainer ga ik vragen? Wanneer kan ik dat financieel klaar hebben? Dan heb ik misschien na die tijd wel een rijpaard.... Op dat moment kreeg ik een telefoontje van de staleigenaar: "CLaudia, je moet maar snel naar stal komen, die nieuwe van jou ligt de hele tijd in het weiland, ben er zostraks al heengelopen, toen liep hij weer weg... Nu ligt hij weer..." "Okee, ik kom er nu aan!"

Ik sprong in de auto en vloog met 80Km. per uur door Heerenveen naar stal. Ons weiland ligt ongeveer 800 meter naar achteren gezien vanaf de boerderij. Ik had dus geluk dat de staleigenaar zo alert was geweest op mijn paarden, anders was het nu heel anders afgelopen. Ik ging zo snel mogelijk door de kniehoge modder richting mijn paard, welke plat op zijn zij tegen de bomenwal lag, op een mooie droge plek. Hij bleef ook gewoon liggen toen ik dichtbij hem kwam.. Dat is niet goed... Ik heb hem een halster aangedaan en probeerde hem overeind te krijgen, wat uiteindelijk lukte... Ik heb nog nooit een paar ogen zó dof van de pijn in het hoofd van een paard zien staan... "Komop ventje, we moeten naar een warme stal" De terugweg vanuit het weiland duurde ongeveer een half uur. Djarfur wilde niet lopen... Uiteindelijk op stal heb ik hem getemperatuurd... Hij had 36 graden!!!!! Hij was onderkoeld... SHit... Ik heb hem 2 fleece dekens om gedaan. 's middags had hij 39,8 dus dikke koorts... De veearts is weer gekomen. Hij heeft bloed afgenomen. De uitslag van de bloedtest zal morgen ochtend bekend zijn, zei hij. Djarfur kreeg koortsremmers, ontstekingsremmers en pijnstillers, ik heb de hele nacht bij hem gewaakt. Hij wilde ook niks eten, alleen maar drinken. (daar gaat zijn lekkere buikje weer... :( ) Hij kwam de nacht door, en ik belde meteen om 9:00 naar de veearts. De assistente vertelde mij dat de arts in kwestie in de O.K. was, en dus geen tijd had. Hij zou mij terugbellen. Dit duurde maar en duurde maar... Ondertussen heb ik nog 3x met de assistente gebeld, zonder succes... Uiteindelijk kreeg ik pas na 11:00 de uitslag t horen... Komop zeg, ik zit hier met een ziek paard!

Uit het bloed onderzoek bleek dat hij een fixe ontsteking had... "ergens"... en ik moest maar met het paard naar de kliniek komen.... Tsjongejonge! Kwaaier kun je mij niet krijgen! MIJN PAARD KAN NIET OP ZIJN BENEN STAAN!!! (en dat wist de veearts ook wel... ik had bijna ruzie met de beste man... Maar hij kwam vrij snel daarna weer op stal. Het bleek na wat onderzoek een ontsteking in zijn dikke darm te zijn, en de mest was zelfs ingedroogd in zijn darmen. Vreselijk...

De veearts heeft een gedeelte van de mest verwijderd, en ze hebben een laxerend middel via zijn neus in zijn maag gebracht. Toen was het wachten totdat Djarfur ging mesten. Dat gebeurde pas de volgende dag, gelukkig! Ik heb nog een vijf daagse anti biotica kuur moeten geven, waarna Djarfur gelukkig wel weer helemaal opgeknapt is. Wat een sores... Dit alles gebeurde 4 dagen nadat ik had besloten Djarfur over te nemen...

Nu ben ik weer met hem aan de slag, maar zijn trots en zijn ego zijn hierdoor niet minder geworden. Ik moet eerst de veearts rekening maar eens aflossen, daarna ga ik maar eens een ervaren trainer zoeken die Djarfur zijn streken mag kleineren!

Djarfur, egotripper in hart en ziel, met gouden randjes aan zijn oren en paard van de week!! Zal het hem straks gaan vertellen :-)

IJscofreak
Forumverslaafde
Berichten: 1254
Lid geworden op: 06 feb 2011, 01:12
Locatie: Zoetermeer
Contacteer:

Berichtdoor IJscofreak » 31 dec 2012, 09:42

Gefeliciteerd!
En wat een verhaal over je knappe Djarfur!

the_icelander
Forumverslaafde
Berichten: 1338
Lid geworden op: 24 mar 2011, 20:49
Locatie: Heerenveen
Contacteer:

Berichtdoor the_icelander » 31 dec 2012, 09:50

<a href='http://youtu.be/vxCIw2nAUTs' target='_blank'>Filmpje van Djarfur</a>


<a href='http://youtu.be/YVc-4aPoaWo' target='_blank'>Kennismaking met mijn andere paarden vorig jaar.</a>


Oh, voor diegenen die het leuk vinden om te weten,

Djarfur zijn papa is Mjölnir Snælduson frá Péturstöðum.
Moeders vader is Merkúr frá Miðsitju

Hij heeft het dus niet van een vreemde :P

Hier nog wat plaatjes :P

Afbeelding

AfbeeldingAfbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding

Joepy
Tölter
Berichten: 715
Lid geworden op: 31 jul 2011, 10:52

Berichtdoor Joepy » 31 dec 2012, 10:26

Leuk om zo je verhaal te lezen. Volg het natuurlijk al via FB. Blijft een lastig iets hoor, een hengst die weinig kan op late leeftijd castreren en proberen iets aan te gaan leren. Spreek helaas uit ervaring hahaha... Iig veel succes met hem.

groetjes Marianne


Terug naar “Paard van de Week 2006-2014”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten